Puno

Het mooie van reizen is dat je af en toe een bonusje krijgt. Zoals nu werden wij beloond voor onze inzet om een busticket te bemachtigen (15 soles ipv 85 soles) en kregen wij ‘panoramic view’, de voorste twee stoelen in een dubbeldekker. Deze keer was het echt een bonus. De weg naar Puno (soms op 5.000 meter) was echt geweldig! Langs besneeuwde bergtoppen, de mooiste blauwe meren, velden vol met lama’s en kleine dorpjes. Vijf uur lang onze ogen uitgekeken.

Puno ligt op 3800 meter en ligt aan het Titicaca meer. Dit meer is het hoogste meer van de wereld (waar op gevaren wordt). 3800 meter zegt het al. HOOG! Wij zijn gelukkig wat gewend maar na een stukje lopen voel je meteen dat dit erg hoog is. Nog een nadeel is dat het (‘s nachts) extreem koud wordt. -7! Arghhh. Gelukkig hadden wij een goed hostel geboekt…….NOTTTTT. Het hostel was zo slecht ongelofelijk. Met 4 dekens was het nog niet warm te krijgen in onze kamer.

Maar goed. Op naar het Titicaca meer en omstreken. Eerst hadden we een tour geboekt naar Sillustani. Hier is een begraafplaats van voor de inca’s en tijdens de inca’s met bovengrondse graftombes. Omdat dit heel erg afgelegen is, zijn de Spanjaarden hier niet of nauwelijks geweest. Dit zorgt er voor dat het nog redelijk intact is. Er zijn hier meer dan 200 mummies gevonden en heel veel spullen die meegingen in het graf (goud, zilver, brons en andere spullen). Helaas door een conflict met de overheid is het museum waar veel van deze spullen en mummies liggen al meer dan 2 jaar gesloten. Het was wel echt een hele mooie plek met hele mooie omgeving. Daarna hebben we nog een heel klein dorpje bezocht en mochten we een kijkje nemen bij mensen thuis. Super mooi om te zien hoe die mensen leven met hun lama’s, varkens en cavia’s (zijn geen huisdieren hier..).

Check hier de foto’s!

Na deze indrukwekkende dag weer lekker in ons ijsgrotje proberen te slapen om de volgende dag de ‘famous floating islands’ op het Titicaca meer te zien. Deze Uros eilanden zijn compleet van riet en drijven op het meer.  Ook gingen we op bezoek op het Taquile eiland 2.5 uur verderop.  Hier wonen mensen die totaal afgesloten van de buitenwereld leven.

Hoewel de drijvende riet eilandjes heel toeristisch zijn, was het wel de moeite waard. Je moet nagaan dat ze speciaal voor jou een pakkie aan trekken, een liedje zingen en dat het eigenlijk er alleen maar om draait of je iets van ze wil kopen/wil varen in hun rieten ‘Mercedes Benz’. Maar goed als je daar allemaal doorheen kijkt en nagaat dat die mensen echt zo leven, en elke twee weken riet moeten vlechten om hun eilandje drijvend te houden, is het wel heel tof. Heel raar ook om op zo’n eiland te lopen, net alsof op je op een waterbed loopt…

Het vervolg van de toer was echt te slecht voor woorden. Taquile eiland is echt heel erg voor toeristen. Voor elke foto die je daar maakt moet je betalen en er was eigenlijk niks te beleven daar. Het was het totaal niet waard om daar bijna 5 uur voor in de boot te zitten. Maar goed. You win some, you lose some…

Klik hier voor de foto’s van Titicaca

Al met al was het leuk in Puno. Maar na een geweldige ervaring in Arequipa was het wel weer even schakelen. Tijd om naar Bolivia te gaan. Naar de andere kant van het Titicaca meer. De enige echte Copacabana.

Besos!

 

1 Reactie op Puno

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>