Wellington, Tongariro, Taupo

Maori, Mt Doom, zwavel en nog veel meer…

Datum: 30-05-2009

Locatie: Rotorua

 

In het vorige verhaal vertelde ik dat we die dag naar Picton zouden rijden en daar 1 a 2 dagen zouden blijven om vanaf daar naar het Noordereiland te gaan. Toch? Nou, dit is allemaal iets anders gelopen dan gepland (zo ver wij aan plannen doen…).

Vrijdag 22 mei zijn we inderdaad van Kaikoura naar Picton gereden. Onderweg begon onze campert een beetje rare geluiden te maken, maar goed dat doet ie wel vaker! Aangekomen in Picton gelijk doorgereden naar het kantoortje waar we de boot konden boeken naar Wellington voor die dag erna. Bleek dat de komende drie dagen alle boten geannuleerd waren omdat er slecht weer op komst was. Er ging nog maar 1 boot, die avond om 18.00 uur. Dan nemen we die maar! In de paar uur dat we moesten wachten toch nog even langs een garage gegaan om de auto te laten checken, want er was duidelijk iets mis met de remmen. Dat rare geluid werd alleen maar erger. In de garage waren ze gelukig zo aardig om gratis naar onze auto te kijken. Bleek dat de remblokken helemaal waren weggesleten! Wij blij dat we de bergen uit waren! Pfff.. lekker dan. Helaas hadden ze daar geen nieuwe voor ons, dus moesten er alsnog mee naar Wellington.

Toen was het tijd om de ferry op te gaan. Het was al behoorlijk slecht weer dus het zou een ‘bumpy ride’ worden. Nou dat kon je wel zeggen ja! Rens heeft de overtocht grotendeels op de wc doorgebracht, net als de meeste andere mensen. Wat een hel! (Rens had een Thailand dejavu)

Maar goed, we waren in ieder geval in Wellington. De hoofdstad van NZ. Nieuw Zeeland is bezaaid met campings, behalve in Wellington dan. Geen een camping te bekennen. Die nacht hebben we dus maar in een parkeergarage doorgebracht  .

Wellington is wel een leuke stad, maar er is niet zo veel te doen. Bovendien regende en waaide het ook nog eens als de malle, dus zijn we (terwijl onze camper gemaakt werd) maar een museum in gedoken (Te Papa)! En wat voor een! Super groot en heel erg mooi (en GRATIS!!). ’s Avonds nog een biertje gedronken in een bar met 2 jongens die we al eerder in Australie hadden ontmoet. Komen we daar in een keer nog 4 jongens tegen die we uit Australie kenden en nog 2 meisjes die we op het Zuidereiland hadden leren kennen! Gezellig boel dus!

De volgende dag hebben we Wellington verlaten en zijn we naar Wanganui gereden, naar het noorden. Vanaf daar hebben we de dag erna de Wanganui River Road gereden. Was een erg mooie weg door een heuvelachtig gebied met veel Maori dorpjes. Het leek wel of daar nooit iemand komt, de schapen, koeien en varkens liepen gewoon op de weg. Mooi gezicht. Ook hebben we nog een Maori dorpje bezocht. Normaal moet je daarvoor uitgenodigd worden, maar hier mochten gewoon even rondkijken. Er liep maar een mannetje rond en we konden nergens in, maar we hebben wel goed hun ‘meeting huizen’ kunnen bekijken en de beelden die ze maken enzo. Erg leuk!

Daarna zijn we verder gereden naar het Tongariro NP. Dit National Park is een vulkanisch gebied met 3 vulkanen. De beroemdste daarvan is Mt Doom (voor de LOTR kenners). En hier ligt ook de befaamde Tongariro Alpine crossing. Een 19,4 km lange hike over de bergen, langs vulkanische meren. Die wilden wij wel gaan doen! Maar de weersvoorspellingen waren zo slecht dat we niet eens de berg op mochten. Toen zijn we maar naar Taupo gereden, een toeristische stad aan het Taupo meer (het grootste meer van NZ, wat eigenlijk ook een vulkaankrater is). Daar zijn we naar een waterval geweest met super mooi blauw water (Huka Falls) en daarna naar ‘Craters of the Moon’. Een geothermal gebied met kraters en stoom uit de grond enzo. En die LUCHT! Rotte eieren! Maar was wel erg leuk hoor al dat gestoom en gesis en bubbelend modder enzo. Alleen al dat zwavel bleeeehhh dat had niet gehoeven.

Donderdag 28 mei was het dan eindelijk zover. Teruggereden van Taupo naar Tongariro NP. De dag van de Tongariro Alpine Crossing! Het was die dag erg mooi weer, strakblauwe lucht, geen wolken, geen wind, perfect! Ondanks dat we niet echt ervaring hebben met Alpine gebied enzo, wilden we de hike gewoon zelf doen. Dus daar ging ie dan! Gewoon op onze gympies en spijkerbroek aan. We zien wel hoe ver we komen. Eigenlijk hadden we crampons moeten hebben (van die ijzeren dingen die je onder je schoenen moet binden om op ijs te lopen) en een stok om de berg mee te beklimmen. Lekker voorbereid waren we weer! Maar zo ging het ook wel aardig. In het begin lag er nog niet zo veel sneeuw en ijs, dus ging lekker en het was super mooi. Geweldig uitzicht. Alleen het laatste stuk van de hoogste beklimming was helemaal bedekt met ijs. Dat ging even wat minder. Eigenlijk was het gewoon rete eng! Whhaaaa! Met zo’n supersteile afgrond naast je… Gelukkig kwam op dat moment een tour langs en hun gids heeft me de laatste paar meter de berg opgeholpen.. pffff. Maar toen moesten we natuurlijk ook nog naar beneden! Lekker glibberen en glijden, maar toen hadden we me toch een uitzicht!! Shiiittt… We waren toen op zo’n 2.000 m hoogte en we keken uit over een paar felblauwe vulkanische meren en de bergen die met sneeuw bedekt waren. Ongelofelijk mooi! We waren toen nog niet eens op de helft, dus we moesten nog een heel eind. Het was best een heftige tocht en heel vermoeiend, maar zo de moeite waard! Het laatste uur was door het bos en er leek echt geen eind aan te komen. Maar toen hadden we het gehaald, 19,4 km en 7,5 uur later. Wat een ervaring. We konden echt geen stap meer verzetten die dag (en de komende dagen).

Gisteren zijn we verder gereden (we gaan echt de komende dagen niet meer lopen, wat een spierpijn!). Naar Rotorua, het thermale (en toeristische) centrum van NZ. Precies op deze plek komen twee aardplaten samen die steeds langs elkaar schuiven en die veroorzaken vulkanische activiteit met heel veel zwavel, kokend modder, rare kleuren water, stoom etc. Dat gingen we even van dichterbij bekijken in het Thermal Wonder Land. Heel bizar dit zeg! Een felgroen meer, even verderop knaloranje stenen, een geel stroompje water en overal stoom. Mooi om te zien, maar we zijn nu helemaal klaar met die zwavel lucht.. gatver.

Vandaag zijn we naar het ‘Buried Village’ gegaan. Een dorp dat in 1886 is overstroomd door een dikke laag modder toen een vulkaan uitbarstte. Was erg interessant. Sommige huizen staan er nog, maar daarvan steekt alleen nog het dak boven de grond uit. Het was een Maori dorp met veel Europeanen en het was best belangrijk in die tijd omdat er een grote toeristische attractie lag: The Pink & White Terraces (het Pamukkale van NZ zeg maar). Maar ook dat is onder een paar meter dikke laag modder terechtgekomen. Bizar man, die natuur!

Zo dat was wel weer lang genoeg he? Wij gaan weer verder, op naar Hamilton, oftewel Hobbiton

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>