Cambodja

Angkor What?

Datum: 18-12-2008

Locatie: Siem Reap

Zaterdag 13 december zijn we met de bus van Kratie naar Siem Reap gegaan. Siem Reap is een kleine stad in het westen van het land en heel toeristisch. Iedereen komt naar deze stad om de nabijgelegen Angkor tempels te bezoeken. Wij dus ook! De reis van Kratie naar Siem Reap verliep erg goed. We zaten weer in een local bus, maar deze was heel anders dan in Laos! Geen levende beesten of scooters op het dak, geen zakken pinda’s, maar gewoon een nette bus! De enige overeenkomst was de karaoke dvd… De reis duurde zo’n 10 uur en was erg mooi. Er is hier misschien niet meer armoede dan in Laos, maar je ziet het hier veel duidelijker. Mensen werken (op het land) met paard en wagen, lopen vaak op blote voeten en veel mensen zijn dakloos. Verder is het wel een erg mooi land. Aan het eind van de middag kwamen we aan in Siem Reap. Toen we uit de bus stapten, stond er een TukTuk chauffeur ons op te wachten met een bordje met onze namen. Terwijl we helemaal niks geboekt hadden! Onze namen waren blijkbaar doorverkocht door het hostel in Kratie aan een hostel in Siem Reap. Was wel erg grappig. We zijn maar met hem meegegaan, we moesten tenslotte toch naar het centrum. Was allemaal geen probleem, het ritje was gratis als we in zijn guesthouse zouden verblijven en hij zou ook graag onze chauffeur willen zijn door de Angkor tempels. Hier hadden we allemaal niet zo’n zin in, we wilden liever zelf even rondkijken. Toen werd hij een stuk minder aardig en moesten we 4 dollar betalen. Maar toen waren we in ieder geval wel van hem af.

Siem Reap is een erg leuke stad met een klein druk centrum. Wij zitten vlakbij de oude markt, de nachtmarkt en de barstreet. Erg gezellig! Het enige minpuntje is dat er heel veel opdringerige TukTuk chauffeurs zijn en ook veel bedelaars (vooral kinderen en slachtoffers van landmijnen). Het is heel zielig dat deze kindjes en mensen zo moeten leven, maar ze zijn ook heel erg vervelend. Als je ‘s avonds van een restaurant of cafe naar je guesthouse wil lopen, word je helemaal belaagd door de kinderen. Ze gaan gewoon aan je armen hangen. Op zo’n moment voel je je wel een verwende Westerse toerist en eigenlijk zou je ze allemaal wel willen helpen. Maar, als je ze geld geeft moedig je ze alleen maar aan om te blijven bedelen en als je er 1 wat geeft, moet je ze natuurlijk allemaal wat geven. Er is echt geen beginnen aan. Dit land is ook pas 10 jaar officieel oorlogvrij. 20 tot 30 jaar geleden was de hoofdstad Pnom Penh belegerd en moest iedereen de stad verlaten. De stad was een aantal jaar (op een paar oorlogsmensen na) compleet leeg,(Denk je eens in dat iemand Amsterdam binnen loopt en zegt; “iedereen moet weg” en dat gebeurd! bizar.) Een derde van de bevolking is uitgeroeid en de dader hiervan (Pol Pot) is pas 10 jaar geleden veroordeeld.(tot ballingschap in zijn eigen dorp, hele erge straf dus). Het land ligt nog vol met landmijnen en die maken dus nog steeds veel slachtoffers. Heftig allemaal!

De volgende dag, zondag, zijn we naar het landmijnmuseum geweest. Dit museum ligt 30 km van de stad, dus we gingen op zoek naar een TukTuk chauffeur die ons er heen kon brengen. We hadden helemaal geen zin in zo’n opdringerige chauffeur die de hele tijd zitten te schreeuwen: TukTuk sir! Where you go? Heel irritant. Toen zagen we een jonge jongen zitten, hij zei niets, zat gewoon te wachten. Stukken beter! Het was duidelijk dat hij nieuw was en hij wist ook de weg niet, maar het was wel grappig. Het landmijnmuseum was niet zo groot, maar wel indrukwekkend. Het is opgericht door een man die als jonge jongen moest meevechten in de oorlog, hij is veel van zijn familieleden en vrienden verloren en hij is na de oorlog begonnen met het opruimen van de landmijnen. In het museum wordt dan ook uitgelegd hoe hij dat doet, er worden heel veel landmijnen tentoongesteld en er wordt verteld over de slachtoffers. Achter het museum staat ook een huis en een klein schooltje voor kinderen die slachtoffer zijn van een landmijn. Natuurlijk een goed idee, maar helaas is het maar een druppel op een gloeiende plaat. De verhalen van die kinderen hangen ook in het museum. Heel bizar wat die kindjes al allemaal hebben meegemaakt.

Maandag 15 december was het tijd voor leukere dingen. De Angkor tempels! Het Angkor complex is een erg groot gebied met ruines van tempels en een paar dorpjes.. Deze tempels zijn gebouwd vanaf het jaar 1000. De meeste liggen redelijk dichtbij elkaar (1 tot 2 km van elkaar vandaan), maar er zijn er ook nog een paar die 30 en 50 km verderop liggen. Je kan een kleine en een grote tour maken om de tempels te zien. Dezelfde Tuktuk chauffeur als de dag ervoor wilde ons wel rond rijden. We hebben toen een driedaagse pas gekocht, zodat we zoveel mogelijk tempels konden gaan zien. Maandag zijn ‘s ochtends vroeg al vertrokken om eerst een van de verre tempels te bezoeken. Op de weg ernaartoe werd wel weer duidelijk hoeveel armoede hier is. Er reed een vrachtwagen rond van het World Food Program en per 10 huizen ofzo staat er een waterpomp met een groot bord erboven met een naam van een Westerling die de waterpomp gesponsord heeft. Raar om dit soort dingen nu echt met eigen ogen te zien. De tempelruines waren echt super mooi. Jammer dat er zoveel toeristen waren (busladingen vol Japanners en Chinezen), maar het was geweldig om het te zien. Deze eerste dag hebben we de grote tour gedaan en zo’n 7 tempels gezien. De een is nog mooier dan de ander, maar aan het eind van de dag waren we er wel echt klaar mee. Om een uurtje of 6 zijn we weer teruggegaan naar de stad. Nadat we nog een paar keer een bijna ongeluk hadden en de greppel in waren gereden met de TukTuk. Dat jochie kon er niet veel van! Een TukTuk is hier een scooter met daarachter een bakje waar 2 mensen in kunnen zitten. Onze chauffeur was druk bezig met kuilen en hobbels te ontwijken, maar snapte niet helemaal dat wij daardoor juist door de kuilen en over de hobbels gingen. Hij zei dat hij al 6 maanden TukTuk chauffeur was, maar het lekker er meer op of wij zijn eerste klanten waren. Hij moest overal de weg vragen en had het bakje niet helemaal onder controle. Maar het was zo grappig, hij deed zo zijn best.

De volgende dag gingen we weer naar de tempels. We hadden namelijk een paar hele mooie, bekende nog niet gezien. De bekendste en grootste is Angkor Wat. Dinsdag zijn we om 04.15 opgestaan om de zonsopkomst te bekijken bij Angkor Wat. Daar zaten we dan, midden in de nacht bij een eeuwenoude tempel. Maar het was schitterend. Toen de zon aan de hemel stond, was het tijd om de tempel in te gaan. Het was lekker rustig voor de verandering, dus we konden goed rondkijken. Totdat… we bruut werden overvallen!! We hadden een plastic zakje bij ons met broodjes en crackers en die werd afgepakt. Niet door een arme Cambodjaan, maar een agressieve aap! Pfff dat was even schrikken. Gelukkig ging hij wel weer weg toen hij al ons eten te pakken had en liet hij ons verder met rust.

Na Angkor Wat hebben we nog een andere bekende tempel bezocht. Tha Prom heet deze en staat midden in de jungle. Enorme bomen zijn over de tempel heen gegroeid, fantastisch om te zien. Ook is hier de film Tomb Raider met Angelina Jolie hier opgenomen. Na deze tempel hebben we nog wel een paar andere tempels gezien, maar om een uurtje of 11 hadden we het wel gehad. ‘s Avonds zijn we gezellig gaan eten met Tom (die Australische jongen die we overal tegenkomen). Toen we na het eten nog ergens wat gingen drinken op een terrasje zagen we ineens Jasper en Lucas voorbijlopen, twee jongens die we in China hadden ontmoet! Dat was wel erg toevallig en natuurlijk erg gezellig!

 

We konden gisteren (woensdag 17 dec) nog een dag naar de tempels, we hadden tenslotte een 3-daagse pas, maar we hadden even geen zin meer in nog meer tempels. In plaats daarvan zijn we naar een krokodillen farm geweest! Super leuk was dat, wat een enorme beesten. Het begon bij kleine krokodilletjes, maar hoe verder we kwamen hoe groter de krokodillen werden. De grootste was 4 meter lang! Het waren er ook zo veel, zou me niks verbazen als er meer dan 100 per hok waren. Allemaal op en onder elkaar. Leuk om te zien, maar ze deden verder eigenlijk niks. Totdat we ze gingen voeren! Toen werden ze wakker. Voor een paar dollar hadden we een paar vissen gekocht om aan ze te geven. Wat een grote bekken en zoveel tanden! Hoop niet dat ik er ooit zo een in het wild tegenkom, brrr…

De krokodillen farm was niet zo groot, dus we waren er al best wel snel uitgekeken. Toen hebben we toch besloten om nog een keer naar Angkor Wat te gaan om daar de zonsondergang te gaan bekijken. Hoewel we de zonsondergang niet zo goed konden zien, was het weer erg mooi. Maar nu hebben we voorlopig wel even genoeg tempels gezien.

Morgen vertrekken we naar Pnom Penh, de hoofdstad. Daarna gaan we naar de kust om Kerst op het strand te vieren. Weer eens iets anders! Het blijft een raar idee dat het volgende week al Kerst is. Er staan hier wel een paar kerstbomen enzo, maar het is bloedheet en iedereen heeft zomerkleren aan. Dat klopt toch niet echt…

Voor het geval we jullie niet meer ‘spreken’ voor die tijd, willen wij iedereen hele fijne Kerstdagen wensen! Veel plezier met elkaar en eet smakelijk!


Phnom Penh

Datum: 22-12-2008

Locatie: Sihanoukville

Eerst nog even over Siem Reap voordat we over Phnom Penh gaan vertellen (jaaa dit keer een duo verhaal! je merkt vanzelf wie wat heeft getypt).

Donderdagavond, de laatste avond in Siem Reap, waren we van plan om naar een concert te gaan. Dit concert zou gehouden worden door een Zwitserse dokter en tevens de oprichter van een aantal kinderziekenhuizen in Phnom Penh en een in Siem Reap. Elke keer als we naar Angkor Wat reden, kwamen we langs dat ziekenhuis. En elke keer zaten er zoveel mensen op straat te wachten met hun kleine zieke kindjes. Honderden mensen aan het wachten op hulp. Het concert ging helaas niet door, want de dokter was ziek. Maar we kregen wel een hele interessante film te zien over het ziekenhuis en de dokter. Ongelofelijk hoe het er hier aan toe gaat in het ziekenhuis. Twee kinderen in een bed, sommigen op de grond en ziektes die wij niet eens hebben of die zo te verhelpen zijn, zijn voor deze kindjes vaak dodelijk als ze niet geholpen worden. Maar goed dat dit ziekenhuis er nu is, want 10 jaar geleden zouden deze kinderen sterven. Moeilijk voor te stellen voor ons! Deze dokter heeft nu al 7,5 miljoen kinderen geholpen die het anders waarschijnlijk niet gehaald hadden.

Vrijdag zijn we vertrokken naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, Na onze zeer relaxte en super tijd in Siem Reap een stad waar alles kan, westers eten en stappen, localfood op een marktje, cultuur (tempels!) en goed feestje werden we uit onze bus gedropt in het centrum van de stad. WAT EEN BENDE sjezus. We konden de bus niet uit omdat er 10 tuktuk chaufeurs in de deur opening stonden. Wij besloten er maar 1 te nemen en ons te vestigen bij ” the lakeside”. Voor backpackers zijn er 2 gebieden om te verblijven, riverside en lakeside. Wij kozen voor laidback riverside. We kwamen aan in een verrot hosteltje wat op het water lag weg te rotten, maar ja goedkoop kamertje met warme douche en we zijn al gauw tevreden.

We gingen maar even een rondje lopen door de stad, want ons hostel kunnen we vooral typeren als: krakkemikkig waar veel toeristen en hoeren zijn die graag gebruik maken van de vrijheid (lees corruptheid) van dit land om drugs te gebruiken. Het centrum van de stad is heel erg druk met veel scooters en heel veel bedelaars (vooral kinderen en mannen die een arm of been missen door een landmijn). Heel zielig allemaal, maar ook super irritant! Je kan geen twee meter lopen of je komt er weer een tegen. De “riverside” bleek wel erg gezellig te zijn met veel restaurantjes en wat meer toeristen. (Er was hier zelfs een KFC. Die hebben we (en zijn broers) al een tijdje niet meer gezien!)

Door de drukte en vervelende mensen had Rens het al gelijk gehad in deze stad en wilde eigenlijk zo snel mogelijk weg. Maar Phnom Penh staat ook bekend om het volgende:

Phnom Penh is/was het centrum van het Pol Pot regime en hier kan je dus ook het meeste van dit alles bezoeken. De Killing fields, S21 (google materiaal) en als cultuur toetje ” the royal palace” Wij hebben een tuktuk aangesproken en hij reed ons de hele dag rond voor 15 us dollar. (10 uur rond rijden!)

Als eerst gingen we naar de killing fields. We zijn gauw achter een gids aangegaan die net was weggelopen. We mochten meelopen en stopte eerst bij de “stupa” die als symbool staat voor de doden van de massagraven. In deze stupa zijn bijna 9000 schedels te zien die uit alleen dit massagraf (welke bestaat uit 10 tallen kleine massagraven) zijn gehaald. Je zag er schedels die kapot waren en bij sommige zag je de blinddoek er nog opzitten. Helemaal onderop lag nog een berg kleding van de vermoorde mensen.

Nu volgt even een geschiedenislesje dus als je daar geen zin in hebt, skip je dit stukje (zou stom zijn maar toch).

Pol Pot is gestoord. Hij heeft een nog ergere gedachtegoed dan onze grote vriend Adolf Hitler. Hij wilde zijn nieuwe eigen sociale staat oprichten. Op het moment dat Cambodja de vrijheid vierde (zoals 5 mei van 1945 in Nederland) zijn Pol Pot en zijn mensen gewapend en al Phnom Penh binnen gegaan (qua inwoners 8 keer Amsterdam) en gevraagd of IEDEREEN de stad wilde verlaten voor 3 dagen. Iedereen gehoorzaamde (waarom; propeganda) en de stad zou de komende 5 jaar alleen bewoond worden door een handje vol mensen. Toen begon het ziekelijke. De nieuwe sociale staat van Pol Pot zou alleen maar uit boeren bestaan, Mensen met weinig inteligentie die op het land kunnen werken. Alle mensen die slimmer waren dan dat moesten verdwijnen. Hij ronselde kindsoldaten om voor hem te komen werken (12 -20 jaar) en zo een leger te vormen. Deze kinderen gingen werken voor de Khmer Rouge (nog een google momentje). Deze werden totaal gehersenspoelt en liepen blind achter de Pol Pot en aanhangers aan. Cambodja had echter ook een hoop inteligente mensen (leraren, rechters, advocaten, etc.) en daar was geen ruimte voor in de nieuwe sociale staat. Deze intelligente mensen werden met zijn allen in een middelbare school gestopt. Deze school is omgetoverd tot martelhuis “S21″ (google moment). Hier zijn alle mensen heen gebracht voordat ze naar de killingfields werden gebracht. Nu kwam het bizarre. Ze martelde net zolang tot je je handtekening zette onder een verklaring dat jou hele familie en andere mensen die jij kende, A: ook te inteligent waren voor boer en B: tegen de Khmer Rouge waren. Deze martelingen hielden in: de mensen waren altijd vastgeketend, de nagels werden uit hun handen getrokken, ze werden op hun kop gehangen aan een balk tot ze flauw vielen en dan werden ze in “modderwater” bijgebracht, bewerkt met een schep (of elk ander materiaal wat hard was) terwijl ze vastgebonden zaten en meer van dat soort gruwelijke dingen. Als je die verklaring getekend had, werd je naar de killing fields gebracht net buiten de stad (15km) en werd je broer, zus,vader, moeder, kind ook opgepakt en ondergingen die hetzelfde lot.

Dan kom je geblinddoekt aan bij de killingfields, moet je even wachten tot je wordt vermoord, dus wordt je in een huisje gezet tot je aan de beurt bent. De “sterke” mannen of vrouwen die nog niet heel erg ondervoed waren moesten eerst hele grote graven graven (wisten zij veel dat ze er straks zelf in lagen). Het moment is daar, je wordt vermoord (dat weet je alleen nog niet). Kogels waren in die tijd te duur dus werden andere inventieve methoden bedacht. Mensen werden met een bamboostok op hun hoofd geslagen of ze werden geslagen met voorwerpen waar ze normaal gesproken het land mee bewerken. Net zo lang tot ze dood waren, of soms alleen bewusteloos, waardoor ze levend begraven werden. Voor kinderen en baby’s hadden ze makkelijkere dingen: gewoon hard laten vallen of tegen een boom aan slaan als een mat van je auto (dat was 1 speciale boom zie foto album). Dan waren er ook nog de “stoere” mannen welke zich tegen het regime verzetten (meestal mannen van het regime zelf die richting Vietnam vluchten of die andere mensen hielpen ontsnappen). Bij deze mannen werd de keel doorgezaagd met een bambooblad (wat neer komt op een botte kartelzaag), met uniform aan. Dit was de meest pijnlijke dood en dit deden ze om een voorbeeld te maken voor de rest zodat mensen niet tegen de Khmer Rouge in opstand kwamen. De kindsoldaten waren zo gehersenspoelt dat ze bijna allemaal hun ouders en andere familieleden vermoord hebben volgens de hierboven beschreven methodes.

Zo dat was de geschiedenis, wat zie je daar nu nog van terug?

In de killingfields loop je tussen de massagraven door. Echter, door regen en overstromingen van de rivier die er naast loopt wordt er steeds meer van zichtbaar. De Cambodjanen zijn boeddhisten. Voor hen is het dode lichaam of de resten ervan niet belangrijk dus ze hebben alles in de graven laten liggen. Ze hebben alleen de schedels opgeruimd om de overledenen te eren in de stupa. De rest van de lichamen en kleding komt steeds meer naar boven. Dit ruimen ze niet op. Dus we liepen gewoon op botten en kledingstukken van de vermoorde mensen! Zo bizar om te zien!! Echt om onpasselijk van te worden. In Nederland zou je dan vanaf een afstandje naar zo’n graf mogen kijken, maar hier loop je er gewoon overheen! Heel schokkend allemaal. Onze gids vertelde ook dat hij 38 was, maar net aan de dood ontsnapt is als baby. Zijn moeder kon hem namelijk nog af en toe borstvoeding geven. Iets anders te eten was er niet. 3 miljoen mensen (ruwe schatting) zijn er op gruwelijke wijze vermoord.

Na de killingfields wilden wij S21 wel zien.. Daar zag je de barakken waar de gevangen gezeten hebben (geketend enz) en we hebben ook de martelkamers bezocht. Het erge is dat ze het hier ook niet echt opgeruimd hebben. De bloedspetters zie je nog gewoon zitten en je kan over heen en alles kan je gewoon aanraken. Dit is te erg om voor te stellen. In de martelkamers zie je bijvoorbeeld ook een bed met daarbij de voorwerpen waarmee het slachtoffer is vermoord en daarnaast hangt dan een foto van hoe dat eruit zag. Die mensen waren echt gestoord. De Khmer Rouge heeft van iedereen een foto gemaakt en alles gedocumenteerd van de martelingen (konden ze laten zien dat je een slechterik was). Veel foto’s kun je zien. Allemaal mensen die heel angstig uit hun ogen kijken, of al half in elkaar gemept zijn. En iedereen waarvan een foto hangt is vermoord. Van sommige mensen kun je zelfs ook de foto’s zien van na de moord. Gruwelijk! Echt heel erg indrukwekkend allemaal. En dan kom je dat museum uit en dan staat er weer een zielig kindje die geld wilt of een verbrande man met 1 oog of een andere man met nog maar 1 arm en 1 been. Jeetje… In ons fotoalbum kan je de foto’s zien van dit alles. Sorry van dit lange verhaal weer, maar dit is volgens ons de enige manier om te laten zien aan jullie dat dit echt niet normaal was.

Pfff, heftig allemaal. We waren er helemaal stil van. Daarna was het tijd voor leukere dingen, alhoewel we daar niet zo heel veel zin meer in hadden na zo’n ochtend. Maar we zijn toch ook nog even naar het Royal Palace gegaan. “Gelukkig” bleek hier niet al te veel aan en was het bijna een exacte kopie van het royal palace in Bangkok. Dus konden we mooi alles verwerken wat we die dag eerder hebben gezien en beleefd.

Uiteindelijk vonden we Phnom Penh wel een leuke stad en was ons hostel niet zo erg als we dachten. Er heerste vooral een relaxte sfeer en je kon er gewoon alles doen (waar dus veel gebruik van gemaakt werd). Nu zijn we op weg naar het strand waar we lekker kerst gaan vieren!

Volgende keer weer een gezelliger verhaaltje..

Doei!

Zonnige kerstdagen in Sihanoukville

Datum: 28-12-2008

Locatie: Ho Chi Minh City

Hoi pipeloi!

Daar zijn we weer vanuit Vietnam dit keer! Hebben jullie een leuke Kerst gehad? Wij wel in ieder geval! Maar laat ik beginnen te vertellen waar we vorige keer gebleven waren.

Zondag hebben we Phnom Penh verlaten en zijn we naar Sihanoukville vertrokken, een stadje aan de kust in het zuiden van Cambodja. Bij het eerste het beste guesthouse hebben we een lekker bungalowtje gehuurd voor 6 nachten en toen konden gelijk naar het strand! HEERLIJK! Sihanoukville is erg toeristisch en zeker het deel waar wij waren, bij Serendipity Beach, zat het vol met toeristen. Het strand was ook erg druk daar. Met toeristen, maar ook met verkopers die je van alles willen verkopen (armbandjes, zonnebrillen, massages, manicure, pedicure, grote kreeften, fruit, je kan het zo gek niet verzinnen). Om gek van te worden! Een keer ‘nee’ is voor hen ook niet genoeg, ze blijven doorgaan. Pfff, we kwamen hier wel voor onze rust he..

De volgende dag zijn we een stukje verder gelopen, naar een wat rustiger deel. Heerlijk was het daar. We lagen zo ongeveer als enige op dat stukje strand! En mooi dat het was! Wit zand, super heldere blauwe zee.. Lekker! Hier konden we het wel even uithouden. De volgende dag maar weer daar gelegen. Er zijn veel verschillende strandjes hier in Sihanoukville, dus woensdag zijn we naar een andere gegaan. Sokha Beach dit keer. Dit was al helemaaaaal geweldig! Dit strand is in zijn geheel (1,5 km lang) eigendom van een 5 sterren resort. Als je geen gast ben van dit resort mag je voor 4 dollar p.p.p.d. daar op het strand liggen en in het zwembad! Daar lagen we dan tussen de rijke stinkerds. Was wel weer even lekker om van die luxe te genieten, zonder er al te veel voor hoeven te betalen (eten en drinken hadden we als echte backpackers maar wel zelf meegenomen! ). Het was heerlijk rustig op het strand (zonder verkopers!) en het was super mooi. Echt een bounty strand. Het zwembad was ook geweldig met een bar er middenin. En zoveel personeel die voor iedereen aan het rennen en vliegen is. Heerlijk. Maar we waren wel blij dat we aan het eind van de dag naar ons eigen goedkope bungalowtje gingen hoor…

En toen was het alweer Kerstavond! Zo raar allemaal. Ze doen wel hun best hoor met kerstliedjes en een beetje versieringen enzo, maar een echt kerstgevoel hadden we zeker niet. In onze korte broek, minstens 30 graden, op het strand en dan hoor je liedjes als “I’m dreaming of a white Christmas”…’s Avonds was er wel een leuk feestje op het strand met veel kerstmusten en vuurwerk enzo. Gezellig!

Eerste Kerstdag hebben we nog een ander strandje geprobeerd, Otres Beach. Ondanks dat het niet zo’n geweldig strand was, hebben we daar wel weer een lekker dagje gehad. ‘s Avonds was het tijd voor een heus 4-gangen kerstdiner! Heerlijk gegeten tussen de kerstbomen en kerstliedjes op de achtergrond. Daarna weer naar een van de barretjes op het strand. Erg gezellige avond gehad met 2 andere Nederlanders, 2 Duitsers, een Noor en een Zweed. Leuk feestje, met weer die onvermijdelijke buckets.

Maar je kan nog zo’n gezellige tijd hebben hier, als je dan de bar uitkomt wordt je weer even met je neus op de feiten gedrukt. Allemaal arme bedelende mensen op het strand, vrouwen met kleine kinderen (die toch echt om 3 uur ‘s nachts wel horen te slapen), mannen die minstens 1 arm en/of been missen. Zo zielig allemaal. Dag en nacht zijn die mensen op het strand en proberen geld te krijgen van de toeristen. En het zijn er ook zoveel!

Tweede Kerstdag was onze laatste dag in Sihanoukville. En die hebben we dan ook goed besteed door weer op het strand te gaan liggen! Helaas was het niet zulk mooi weer meer, dus zijn we ‘s middags naar de ‘bioscoop’ gegaan! Een Engelsman heeft hier een zaaltje met een groot scherm en super lekkere stoelen en banken, waar 4 films per dag worden vertoond. Voor 3 dollar pp kan je er naar de film! Eerst zijn we naar Kung Fu Panda geweest en daarna nog naar The Killing Fields (om het gruwelijke verleden van Cambodja beter te kunnen begrijpen, echt een heftige film die ook nog eens waargebeurd is!).

Toen was het alweer tijd om naar bed te gaan, want de volgende dag, zaterdag, stond er weer een lange reis voor de boeg, naar Vietnam! Dus Cambodja zit er ook alweer op. Een erg indrukwekkend, bizar en interessant land. Op dit moment zijn we in Ho Chi Minh City, oftewel Saigon, in het zuiden van Vietnam. Een erg grote drukke stad! Echt weer even wennen. Maar daar zal ik jullie volgende keer wel weer over vertellen.

Daaaag!


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>