Byron Bay, Brisbane en Fraser

Byron Bay en Brisbane

Datum: 19-04-2009

Locatie: Hervey Bay

Maandag 13 april hebben we Sydney eindelijk verlaten en hebben we de nachtbus gepakt naar Byron Bay! Was niet echt een comfortabele reis in een lekkende bus en allemaal natte stoelen, maar na 13 uur waren we er. Byron Bay, een typisch toeristendorp vol met surfers (jaaa laat die surfdudes maar komen!). Dinsdag hebben we niet veel gedaan, eerst nog even een paar uurtjes geslapen en daarna een strandwandeling gemaakt. Jammer maar helaas niet zulk mooi weer die dag (regen!).

Woensdag hebben we weer eens een wandeling gemaakt (dit keer een van 3 uur) naar de vuurtoren op Cape Byron, het meest oostelijke puntje van het Australische vasteland. Was een hele leuke tocht door het regenwoud en over/langs het strand. Eenmaal boven aangekomen bij de vuurtoren hadden we heel mooi uitzicht over het strand en de zee. En dat was nog niet alles… We hebben (weer!) dolfijnen, grote roggen en schildpadden gezien!! Echt mooi die beesten! ’s Middags hebben we lekker op het strand gelegen, was alweer een tijdje geleden.. Vandaag wel heerlijk weer! Al een stuk warmer dan in Sydney. ’s Avonds nog het dorp onveilig gemaakt, erg gezellig!

Lang de tijd om van de vorige avond bij te komen hadden we niet (al hadden we het wel nodig!), want 10 uur ging onze bus alweer naar Brisbane, een grote stad drie uur rijden van Byron Bay. We hadden al van veel mensen gehoord dat er niet veel te doen is in Brisbane en dat je het net zo goed kan overslaan, maar we wilden graag naar Moreton Island, wat voor de kust van Brisbane ligt. Moreton Island is het uiteindelijk niet geworden (beetje aan de te dure kant voor ons!), maar we hebben ons toch goed vermaakt in Brisbane! Vrijdag hebben we de ferry gepakt en zijn we over de Brisbane River naar de stad gegaan. Daar hebben we een stadswandelingetje gemaakt langs een paar hele mooie (voor Australie) oude gebouwen. Heerlijk weertje, gezellig druk en een leuke sfeer. Zo erg is Brisbane helemaal niet! Brisbane heeft ook nog een stadsstrand en daar hebben we de rest van de dag doorgebracht, lekker hoor!

Ook Brisbane hebben we weer snel verlaten en zaterdag hebben we de bus gepakt naar Hervey Bay, weer 5,5 uur verder naar het noorden. Ook een toeristendorp waar men maar voor 1 ding komt, Fraser Island! Het grootste zandeiland ter wereld. Vanaf morgen gaan wij daar ook voor drie dagen heen. Een self-drive tocht maken met tien andere mensen in een 4WD.

Zo, ik word nog eens goed in korte verhaaltjes geloof ik! Scheelt jullie ook weer tijd… Tot de volgende keer!


Living on the edge… Fraser Island

Datum: 23-04-2009

Locatie: Hervey Bay

 

Zondagochtend Hervey Bay in rep en roer. De krant stond vol over twee ongelukken op Fraser Island. Een ongeluk, met twee doden, twee vechtend voor hun leven en de rest gewond. Bij het andere ongeluk was er iemand bijna verdronken. Precies dezelfde tocht als wij gingen doen. Goede berichten dus allemaal en wij moesten nog gaan!!

 

Zondagmiddag hadden we een meeting met de hele groep waar we mee zouden gaan. Allemaal contracten getekend en de groep leren kennen. Leuke mensen allemaal uit Engeland, Schotland, Noorwegen, Zweden en Chili, maar als groep was het niks. Het was de bedoeling dat we samen boodschappen gingen doen, maar iedereen wilde het liever voor zichzelf regelen. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen…

 

Maandagochtend vroeg op. Er moest nog veel gebeuren voordat we konden gaan. Instructie over hoe de 4×4 werkt, de auto checken met alle kampeer- en kookspullen, video over het eiland en alle gevaren. Een kaart van Fraser Island bij de hand en toen konden we eindelijk gaan! Met drie 4×4’s achter elkaar aan naar de ferry.

 

Fraser Island is het grootste zandeiland op de wereld, het hele eiland is een world heritage site (beschermd natuurgebied) en er gelden strenge regels. Geen glas toegestaan, bijna nergens afvalbakken, alleen kamperen op bepaalde plekken, en je mag niet van de weg af. Over de wegen gesproken… Nergens zijn verharde wegen dus je rijdt de hele tijd door het (mulle) zand. We zaten echt te stuiteren in die auto! Heel vet.

 

De eerste stop was bij Lake McKenzie. Woooowww! Wat een meer zeg. Zulk helder water! Super mooi. Daar even gezwommen en geluncht tussen de dingo’s (wilde honden), dat laatste was wat minder. Sommige zijn heel agressief. Daarna verder gereden door het binnenland naar twee andere mooie meren en toen naar een kampeerplek, een open veldje met een dingohek eromheen. De andere twee groepen waren daar ook, dus ’s avonds was het een dolle boel. Vooral die Engelsen kunnen er wat van met hun drankspelletjes en liedjes enzo.

 

Dinsdag weer vroeg op. Vandaag was het de bedoeling om naar Indian Head te rijden, in het noorden. En de enige weg daarnaartoe was over het strand. Toen we om 8.00 uur op het strand aankwamen was de zee zo hoog dat we gelijk vast kwamen te zitten. Maar wachten op eb dus… Nog een stukje door het binnenland gereden en vanaf daar het strand op. Het was toen wel eb, maar de zee was nog steeds best hoog. Toch naar Indian Heads gereden. Rens was een van de drie mensen die reden, dus hij kon lekker over het strand scheuren. Wel oppassen geblazen voor landende vliegtuigen (strand is ook airstrip). Halverwege kwamen we langs het wrak van de Maheno, die in 1935 is aangespoeld op het strand hier. Mooi gezicht was dat. Maar snel verder door naar Indian Heads voordat het water te hoog komt. Indian Heads is een vulkanische heuvel en vanaf daar kun je mooi uitkijken over het eiland. Niet al te lang gebleven ook, want er was geen tijd te verliezen! Het eerste stuk van de terugweg ging nog wel. Zoveel mogelijk golven proberen te ontwijken (want als er zout water in de auto komt kregen we onze borg niet terug), maar het werd steeds moeilijker. Hoe verder we kwamen hoe hoger de zee kwam, golven sloegen tegen de auto aan. We moesten wel doorrijden anders kwamen we vast te zitten. AAAAHHHH!! Over het vlakke zand ging het nog aardig, maar toen moesten we over een stuk met alleen maar rotsen. Niemand wilde meer rijden, dus heeft Rens het gedaan. Een paar mensen trokken het niet meer en zijn uitgestapt en dat was maar goed ook. JEZUS, het ging echt maar net goed allemaal of we waren over de kop geslagen met auto en al. Gelukkig is het allemaal goed gegaan, dankzij Rens zijn autorijkunsten.. Pfieuw..

Achter ons zaten nog twee auto’s, waarvan een bij ons hoorde. Die andere is Rens nog gaan helpen. Die durfden/konden niet meer. Ze waren al gecrasht op de rotsen (hele voorkant van de auto in elkaar), dus Rens heeft hun auto er ook nog overheen gereden. De held!!

Maar dat was nog niet alles, we moesten nog een heel stuk over het strand! Alles is gelukkig goed gegaan. Toen op zoek naar de camping. Het werd inmiddels al donker! Uiteindelijk nog eens 20 km door het binnenland gereden naar en camping.. In het donker de tenten opgezet en gekookt en vroeg gaan slapen. Wat een dag!

Woensdag was allemaal wat relaxter. Wel vroeg op voordat de rangers kwamen, omdat we op een camping stonden waar we eigenlijk niet mochten staan. Naar Lake McKenzie gereden waar we de eerste dag al waren geweest en daar hebben we lekker een paar uur gezwommen en op het strand gelegen voordat de ferry terugging naar het vasteland. Net voordat we de auto terug gingen brengen nog een fles water over de motor gegooid om de sporen van zout water uit te wissen. Gelukkig maar, want wij kregen wel onze borg terug en die andere groepen mooi niet! Ook al was er geen ontkomen aan het zoute water…

Nou dat was me het avontuur wel zeg! Vandaag even bijkomen en wachten op de volgende nachtbus. Vanavond vertrekken we naar Airlie Beach!

doei!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>